Cmiankowate
Z rodziny ćmiankowatych na uwagę zasługują Phlebot&mina i Psychodinae. Najczęstszymi ofiarami pokłuć przez owady z grupy pierwszej są dzieci. Owady te pobierają krew także od zwierząt domowych i dziko żyjących. Ukłucia te są bolesne. W rejonach masowego występowania tych owadów ludzie cierpią od ich ukłuć i toksycznego działania śliny. W miejscach pokłutych powstają bąble i odczuwa się pieczenie. Objawami masowego pokłucia, poza pojawieniem się piekących bąbli, są: bezsenność, gorączka i ból głowy. Omawiane owady są rezerwuarem i przenosicielami wirusa gorączki papataci i pierwotniaków z rodzaju Leishmania. Phlebotominae są pasożytami czasowymi. Krew piją tylko samice. Występują w południowej Europie, północnej Afryce, Azji i w niektórych rejonach obu Ameryk. W klimacie gorącym rozmnażają się przez cały rok, natomiast w klimacie chłodniejszym wydają tylko dwa pokolenia. Plebotomusy występują zarówno w okolicach bezludnych, jak i miejscach zaludnionych. Poza osiedlami ludzkimi miejscami ich schronienia i wylęgu są najczęściej nory gryzoni, pieczary czy dziuple, a w zabudowaniach - obory, śmietniki, piwnice i inne miejsca wilgotne i bogate w szczątki organiczne. Samice składają jaja małymi porcjami. Rozwój ich trwa od 6 do 17 dni. Larwy odżywiają się szczątkami organicznymi. Są cztery stadia larwalne, których rozwój trwa od 4 do 6 tygodni. Natomiast stadium poczwarki trwa około 10 dni. Cały rozwój, od jaja do jaja, obejmuje okres od 7 do 10 tygodni. Zimują tylko larwy czwartego stadium. U gatunków tropikalnych diapauza nie występuje. W osiedlach ludzkich i domach, oprócz innych gatunków, występuje Phle-botomus papatasi. Owady te są aktywne głównie o zmierzchu i nocą, ale w miejscach zacienionych, bezwietrznych, przy wysokiej temperaturze krew piją również w dzień. Ukrywają się w szczelinach zniszczonych tapet, szparach ścian i podłóg, gniazdach ptaków itp. Psychodinae krwi nie piją. Tylko larwy niektórych gatunków z rodzaju Psychoda mogą wywoływać muszyce (myiosis) u ludzi, iip. przypadki takie były notowane w Wielkiej Brytanii. Przed atakami flebotomusów można się ustrzec, stosując moskitiery. Siatki te, ze względu na małe rozmiary owndów, muszą mieć drobne oczka. Wskazane jest także, aby moskitiery nasycać przed użyciem środkiem odstraszającym. Repelenty można toż stosowa<' br/pośrednio na odsłonięte ciało. Larwy flebotomusów zwalcza się przez częste usuwanie śmieci i nawozu zgromadzonych w pobliżu domów i pomieszczeń dla zwierząt. Miejsca wylęgu tych owadów należy też spryskiwać dostępnymi środkami owadobójczymi.
Implanty Wrocław Katar stal kwasoodporna likwidacja zmarszczek metodą laserową kursy kosmetyczne